januari 2009


Week 2
maandag 19 januari 2009
Vandaag heb ik een nieuwe bungalow gekregen. De eerste was niet zo heel luxe maar dat vond ik niet zo erg. Maar omdat er andere mensen de bungalow hadden geboekt waar ik in zat, wat ik mij overigens niet kan voorstellen, werd mij gevraagd of ik voor het zelfde geld in een luxere wilde. Nou dat was niet tegen dovemansoren gezegd en zo verhuisde ik vandaag naar een bungalow met airco en een veel mooier interieur. Ik heb ook al gevraagd of ik eventueel langer kon blijven want ik heb maar geboekt t/m de 23e. dat was geen probleem dus het ziet er naar uit dat ik hier wat langer blijf. Ik kan er nog steeds geen genoeg van krijgen. Dit eiland is wel zo relaxed dat het een beetje te vergelijken valt met Koh Samui van 10 jaar geleden.
Ik zit dus in mijn bungalowtje met de airco op 20 want buiten is het nog steeds 29 plus. Het is inmiddels 18:45 en ik ga zo heerlijk eten bij een paar dames die mij op het niveau van voedsel elke keer weer verassen.
toen ik thuis kwam voelde mijn maag een beetje vreemd aan en ging even in de tijd terug met wat ik die dag allemaal had gegeten…… er was niets bij dat verontrustend was maar toch werd het zwaar tijd voor Norit 

woensdag 21 januari 2009
de volgende ochtend voelde ik mij beroerd en constateerde dat ik voor de zoveelste keer dit jaar een griepje op had gelopen, dit keer in mijn buikstreek. Het kwam er net zo hard weer uit als dat het er in was gegaan. Ik belde met de balie en vroeg of Lee, mijn kleine vriendinnetje mij een fles water mocht komen brengen want in mijn kamer had ik alles in de nacht opgedronken. Eo, zo heet de eigenaresse,vroeg wat er aan de hand was en nog geen 5 minuten later stond zij met 3 man personeel bij mij in de kamer. De een nam mijn temperatuur, de ander had een grote kom Chinese thee bij zich en weer een ander had paracetamol bij zich. Wel erg lief. De rest van de dag kwamen er wel 15 man langs, nee niet allemaal tegelijk maar in groepjes om te zien of ik wel genoeg had van alles en steeds weer met Chinese thee en een bowl met rijst want dat was goed tegen mijn buikgriepje. Dit ging zo door tot het laatste personeelslid naar bed ging om over enen.

donderdag 22 januari 2009
Vandaag ging alles weer picobello en lag ik weer heerlijk in mijn hangmatje op het strand. Ik mocht nog geen zwaar voedsel maar ’s morgens alleen toast, ’s middags een soepje en ’s avonds een beetje rijst met wat kip. Het is ongelofelijk hoe er voor me gezorgd word terwijl ik hier pas 5 dagen ben.

Zaterdag 24 januari 2009
Alles gaat weer helemaal zoals ik het fijn vind en deze ochtend had ik twee sneetjes brood in de toaster gedaan toen er een dame langsliep die ook brood wilde. Mijn eerste gedachte was dat het opviel wat een heerlijke krullenbol ze was. Donkerrode krullen en al een redelijk gebruind lijf dus ik dacht dat ze wel al langer in Azië was. Toen ze weer voorbij kwam wenste ik haar goedemorgen en glimlachend wenste ze mij dat ook. Aha, Nederlandse. Ze was met een vriendin en zat aan een tafeltje bijna op het strand. Ik zou natuurlijk ik niet zijn als ik niet langs wandelde en even een vriendelijk babbeltje ging maken. Hun namen waren Anja en Petra, beiden uit Noordwijk. Anja sportlerares, Petra, een in koninklijk blauw gestoken dame die op onze nationale luchthaven werkt. Ze waren gisteren aangekomen en al snel waren ze overgehaald om ook een hangmat aan te schaffen en bij mij onder de boom te komen chillen.
Anja is een leuke meid maar Petra heeft iets dat nieuwsgierigheid in mij aanwakkerde. Na een poos kwam ik er achter dat Petra een hele boel eigenschappen bezit die ik in een vrouw waardeer. Ze is heel zelfstandig, handig, intelligent, humorvol, ze heeft een geweldig observatievermogen waardoor ik soms maar een blik nodig heb en zij al door heeft waar het om gaat.
Zondag 25 januari 2009.
Vandaag schijnt de zon niet en is het een prachtige dag om het eiland wat meer te verkennen. Gisterenavond heeft Aew, de eigenaresse mij gevraagd wat ik voor ontbijt wilde omdat ze niets meer kon verzinnen. Ik stelde haar voor om een gekookte eieren en tomaten neer te zetten omdat veel westerlingen gewoon geen gebakken rijst of noedels als ontbijt eten. Zo kreeg ik mijn zin en maakte een heerlijk bordje voor mijzelf klaar van eieren, tomaat, ham, met een zelfgemaakte dressing die Aew ook wilde proeven en meteen mijn bord in beslag nam en ging zitten smullen van dit simpele doch overheerlijke maaltje. Toen ik een nieuw bordje had gemaakt en mijn twee toastjes had belegd kwam Petra langs en vroeg haar of ze ook iets wilde. Ze proefde en nam de rest in beslag. Zo besloot ik om mijn koffie bij hun aan tafel op te drinken en na twee uur gezellig gekletst te hebben besloten we samen over het eiland te wandelen. Een fruit shake hier en een pancake daar besloten we om onszelf te laten verwennen door een massage.

En toen was het 11 januari 2009. Het is inmiddels 10:30 en ik zit in de Eva Air lounge,Eva Air lounge

 heerlijk aan een espresso met een plakje cake. De lounge valt op zich wel mee. Het is bij lange na niet zo luxe als de KLM lounge maar ik moet eerlijk bekennen dat ik het eigenlijk wel lekker vind om over de pier te struinen en lekker winkeltjes kijken en de sfeer proeven van al die mensen waarvan de meeste toch wel op vakantie gaan, neem ik aan.

Toen ik aan de balie van Eva airlines aankwam om mijn bagage af te geven was het eerste dat mij opviel, dat er vier counters waren met maar drie hele lange rijen. De laatste balie was namelijk voor de Premium Laurel class en zo kwam het dat ik meteen werd geholpen en ik langer op de douane moest wachten dan dat ik in de rij had gestaan om in te checken.

In het vliegtuig zit ik naast een hele aardige snuiter genaamd Henk. Henk is een expat en woont  in het noord westen van Thailand met zijn Thaise vriendin en twee kits. Henk is een rasechte mokummer en al snel liggen we op een lijn en hebben plezier . de vlucht gaat wonder boven wonder sneller dan ik verwacht had, en dan bedoel ik dat de tijd vliegt 😉 wat een woordkeuze.  Ach je begrijpt wel wat ik bedoel.

We vliegen op nu boven de Chinese zee geloof ik en over twee uurtjes gaan we landen. De stoel waar ik in zit zou ik thuis wel in mijn woonkamer willen want die kan in alle mogelijke standen. Het gekke is dat deze stoelen echt nagenoeg horizontaal gaan maar ik geen slaap heb. Natuurlijk heb ik alle standen wel uitgeprobeerd. We hebben een echt dekbed en kussen gekregen maar misschien dat ik op de retourreis dit ga uitproberen.

maandag 12 januari 2009

ik was om 08:00 in het hotel en ben maar een paar uurtjes gaan pitten. Het was bij aankomst op de luchthaven maar 16 graden en dat was best wel fris voor Thailand. Toen ik echter wakker werd stond de zon hoog aan de hemel en was het kwik inmiddels gestegen naar 26 graden. Veel heb ik niet gedaan. Een beetje geslapen, rondgewandeld en ’s avond kreeg ik visite van een dame die ik vorig jaar heb leren kennen en die hier in Bangkok chef is in het restaurant van een groot ziekenhuis. We hebben een beetje tv gekeken en al vroeg weer viel ik in slaap en was om 06;00 wakker.

dinsdag 13 januari 2009

toen ik om 06:00 wakker werd had ik een honger dat ik een paard op kon. Ik naar beneden en heerlijk zitten ontbijten. Toen weer naar boven nog lekker een paar uurtjes gepakt.

Vandaag heb ik ook mijn ticket geboekt want ik ga donderdag de 15e naar Koh Lipe.
Ik vlieg van Bangkok naar HadYai en daar moet ik met een ferry naar het eiland. Ik heb gehoord dat Koh Lipe vreselijk mooi moet zijn en wat ik op de website zie liegt er ook niet om.
 

 

En weer heb ik kennis gemaakt met de Thaise logica.
Ik zit met een Thaise dame te eten en vraag wat ze wil. Ze heeft geen honger en wil alleen maar iets te drinken. Dat komt goed uit want het leven is al duur genoeg hahahaha. Als ik mijn voorgerecht, hoofdgerecht en toetje op heb heeft mijn tafeldame in de tussentijd met de serveerster zitten praten. Wanneer ik om de rekening vraag komt de serveerster met een kop soep aanzetten, zet het op onze tafel neer en mijn tafeldame gaat op haar gemak de soep eten alsof er niets aan de hand is. Logisch toch?
 Als we later boven komen en ik de deur open doe trekt ze mijn ANWB lidmaatschapkaart uit haar zak tevoorschijn en wil daarmee de deur openen. Nu moet je weten dat als je de kamer binnenkomt je de keycard in een gleuf moet stoppen anders heeft de kamer geen elektriciteit. Wat doe ik dus altijd om de kamer koel te houden als ik maar even weg ben, een ander kaartje in de gleuf stoppen zodat de airco niet weer op volle toeren hoeft te loeien wanneer ik weer binnenkom. Dit heb ik haar net voor  vertrek uitgelegd en ze knikte driftig ja dus ik ging er van uit dat ze het wel begrepen had. Toen ik haar dus vroeg waarom ze die ANWB kaart eruit had gehaald antwoordde ze “die is toch van jou”? Ja zei ik maar we hebben de kamer card toch bij mij zodat deze in de gleuf kon blijven zitten? Nee zei ze, deze kaart is van jou dus die moet mee. Hmm wat een mazzel dat ze niet bij elk vertrek uit de kamer de koffers inpakt hahahaha . ook zo logisch
J

woensdag 14 januari 2009

vandaag heb ik het ronde om de kerk gemaakt met een bezoek aan MBK Center voluit Mah Boon Krong en Wat Pho met zijn 49 meter lange liggende Buddha. Een indrukwekkend gezicht mag ik wel zeggen. Ik ben de hele dag met een taxichauffeur op pad geweest die mij overal heenbracht en ook op mij wachtte hoe lang of ik ook wegbleef. Een topgozer! Hij heet Don en zijn auto hangt vol met snuisterijen, ik heb erg met hem gelachen en morgenochtend brengt hij mij ook naar het vliegveld om naar Koh Lipe af te reizen.

Don's taxi service

Het opmerkelijk dat na de bezetting van de vliegvelden in december het toerisme gedaald is en dat is toch wel te merken. Niet in de duurdere hotels. Om een voorbeeld te noemen, ik eet op staat aan een stalletje een volledige maaltijd voor 2   en kom daarna in het hotel en betaal voor een Shinga biertje 2,25. Er zijn hele verdiepingen gesloten en volgens mij proberen ze het verlies te compenseren door gewoon de prijzen te verhogen omdat ze er al lang achter zijn dat de toerist veel te verteren heeft.

donderdag 15 januari 2009

om 06:00 was ik wakker en ben op het gemak gaan ontbijten. Toen ik weer op mijn kamer kwam heb ik heerlijk gedoucht en heb mijn spulletjes gepakt.  Don de taxichauffeur heeft me naar het Don Muang vliegveld gebracht en daar ben ik met Thai Airlines naar HatYai gevlogen.
Ik heb het niet helemaal goed gedaan want als ik hier in Hatyai aankom blijkt dat ik geen aansluiting heb met de boot dus word het overnachten hier. Een hele vriendelijke meneer brengt me voor 80 THB =1,60 naar de stad en daar boek ik de overtocht naar Koh Lipe. Hij brengt me naar een mooi hotel en daar betaal ik 600 THB =  € 12,00 voor een kamer. Omdat het nog vroeg in de middag is laat ik mij heerlijk masseren voor 250 THB = € 5,00 daarna bestel ik, weer op straat, een grote schaal met 12 gamba’s voor 100 THB =  € 2,00.
 

 

vrijdag 16 januari 2009

eindelijk kan ik dan met de boot naar Koh Lipe maar daarvoor moet ik eerst nog met een busje naar de haven die op ongeveer 2 uur rijden vanaf de stad ligt.
Aangekomen in de haven Pakbara zie ik verschillende boten afgemeerd liggen waarvan een hele mooie speedboot voor wel 40 personen. Alle bagage gaat aan boord en wij nemen plaats. Als hij de haven uitvaart geeft hij gas en gaan we een trip maken van 65 km met een gemiddelde snelheid van 65km p.u. toch wel handig GPS op mijn telefoon. Inderdaad na een uurtje varen komen we aan op Koh lipe en meren we af aan een ponton midden op zee. Hier liggen zo’n 10 longtail boten tw wachten om al de passagiers naar hun bestemming te brengen. Ik wil naar Pattaya beach en word daar dan ook keurig afgezet. Nu moet ik het resort  nog vinden. Ik sleep me een breuk met twee rugzakken en word door een  mevrouw aangesproken die me min of meer uitlacht. Ze zegt dat ik beter mijn bagage kan aten staan en later met hulp van het resort de zware last kan komen ophalen. Dat is een goed idee.
Bij Koh Lipe resort aangekomen word ik vriendelijk ontvangen en krijg een persoonlijke gids mee die me mijn bungalow laat zien, zij heet Lee en is 8 jaar oud. Zij opent de deur  en ik mag niet eerder binnenkomen dan dat ik tot 10 heb geteld. Als ik dan de deur openmaak zie ik dat ze zich verscholen heeft onder het bed hahahaha ik roep haar een paar keer en doe dan de deur weer achter me dicht. Twee tellen later staat ze weer achter me en giechelt een eind weg.

De bungalow is niet de meest luxe maar echt Thais, en dat wil ik graag. Ik betaal 1000 THB p.d.  als ik informeer waar ik vervoer kan regelen staan ze me aan te kijken alsof ze een vlieg zien jongen. Het eiland is 1 km lang en 3 km breed dus ik heb aan mijn twee benen genoeg.

zaterdag 17 januari 2009

vanochtend heerlijk ontbeten met uitzicht over zee en het personeel verwent me tot in mijn nieren. Als ik ga zitten dan hoef ik niet eens mijn eigen koffie te pakken want die wordt voor me gehaald. Ze hebben ook een geweldig geheugen want ik hoef niets te zeggen en mijn koffie komt op tafel precies zoals ik hem hebben wil. Als ik een bak met vers fruit pak dan wordt er naar me geknipoogd en word er speciaal voor mij een bakje yoghurt tevoorschijn getoverd.
Op het strand staat een hele grote overhangende boom waar ik mijn hangmat tussen hang. Ik lig vorstelijk mijn boekje te lezen en wissel dit af met zo nu en dan een plons in zee. ’s Avonds eet bijna iedereen op het strand en zijn er speciale zitjes gecreëerd, er branden overal lampionnen en er is heerlijke muziek. Er is ook een pad naar de andere kant van het eiland maar daar ben ik nog niet geweest. Volgens een Italiaanse jongen waar ik mee in de bus zat op de heenreis  moet dat deel nog mooier zijn dus dat ga ik vanavond verkennen.

zondag 18 januari 2009

inmiddels ben ik ook aan de andere kant van het eiland geweest en ook dat is mooi. Het leuke is  dat als je zand aan je voeten hebt en je stapt in je slippers dan voel je het niet eens zo fijn is het. Het lijkt wel poedersuiker maar dan gebroken wit 😉
Ik was gisterenavond flink verkouden en ben daarom vroeg gaan slapen. Toen ik vanochtend wakker werd was het nog niet helemaal joppie maar de wandeling (10 min tot de andere kant) en de duik in zee heeft me goed gedaan. Er zijn veel leuke mensen op het eiland en veel van hen zijn types die je ook ziet op Ibiza, Bali en andere hippe delen van de wereld. Er is geen uitgaanscentrum maar overal zijn bars met chill muziek en een fijne ambiance.

Nou morgen ga ik week 2 in en het zal mij benieuwen wat voor leuks ik weer ga meemaken.

Vergeet niet de foto’s te bekijken