7 December 2009
De sint is weer vertrokken richting zon, nu ik nog 🙂
Vandaag heb ik mijn Visum opgehaald en ik kan dus weer zonder zorgen 90 dagen in Thailand rondstruinen. Het begint al op te schieten, 27 dagen nog. Er is inmiddels wel het een en ander veranderd. In September heb ik online een Thaise dame leren kennen. Dolchida. Zij is 34 jaar en is engineer van beroep. Nu doet ze daar even weinig mee want ze heeft met haar zus een winkel waar ze dierenkleding verkopen hahahaha.
Ze heeft al mijn vakantiefotos gezien en heeft ook van haar zelf foto’s opgestuurd. Nou hoor ik je denken, “zal wel een dikke duitser zijn die zich uitgeeft voor….. hahahahaha” maar troost je met die gedachten, haar stem aan de telefoon heeft niets Duits en klink vrolijk, vriendelijk en uiterst vrouwelijk. Maar ja, ik zal het zien als ik daar aankom.
Zoqls het er nu uitziet ga ik de 3e vliegen, ben ik de 4e in Bangkok en ga dan waarschijnlijk dezelfde dag nog door naar Koh Samui. De reden hiervan is omdat een goede vriend van mij die een kledingzaak heeft op Samui een aanrijding heeft gehad met een kokosnoot en door zijn val een schouder en een knie heeft gebroken. Hij is inmiddels in Bangkok geopereerd maar moet toch tot eind December rust houden en kan dus niet in zijn winkel aanwezig zijn. Omdat Thais erg behulpzaam zijn en ik aan Dolchida dit verhaal vertelde, zij meteen aanbood om, als het echt een goede vriend is, te helpen. Waar vind je dit soort mensen nog…..
Ok, omdat Tony al jaren kampt met vinden van goed personeel is er dus niemand is die hem kan helpen. Dolchida heeft met de winkel een leuk spaarcentje vergaard en wil eigenlijk niet de rest van haar leven het zelfde blijven doen. zij gaat dus de laatste week van December naar Samui en gaat daar Tony helpen die op zijn beurt haar gaat leren hoe een “Tailor shop” te runnen. Iedereen voorlopig blij.